Bir Ses, Gazze’yi Aydınlatır mı?

Gazze’nin gökyüzü bir kara bulut gibi kaplanmışken, her gün yaşanan dram, insanlığın vicdanına bir darbe indirmeye devam ediyor. İrlanda Başbakanı Micheál Martin, Birleşmiş Milletler kürsüsünde yaptığı konuşmayla bu sessizliğe bir son vermeye çalıştı. “Gazze’deki dramı” dile getirirken, sadece bu acıları değil, aynı zamanda uluslararası topluma düşen sorumlulukları da öne çıkardı. Düşünüyorum: Neden bu kadar iç karartıcı bir suskunluk içinde kalıyoruz? Bu hayatların, bu masum çocukların birer istatistikten ibaret olmadığını unutmamalıyız. Martin’in, “Tarafsız kalmak, suç ortağı olmaktır” sözleri kulağımızda çınlıyor. Yoksa bu acının devam etmesine rıza mı gösteriyoruz? Savaş suçu işlenen bir yerde, sessiz kalmak en büyük suç değil midir?

Elbette, Gazze’deki dramı daha fazla görmezden gelemeyiz. Yazılıp çizilen yerlerde sık sık geçiyor bu., yerel gazetecilerin çabalarının önemi de göz ardı edilmemeli. Onlar, güvenliklerini hiçe sayarak gerçekleri dünyaya taşımaya çalışıyor. Ancak, bu cesaret, dünyadan gelen sessizlikle karşılanıyor. Peki, neden hâlâ harekete geçilmiyor? Bilgiler ortadayken, eylemsizlik sadece bir vacip değil, aynı zamanda bir utanç kaynağı haline geliyor. İrlanda’nın tavrı, bir ışık gibi parlıyor karanlıkta ve belki de diğer ülkeleri de harekete geçirebilir. Öbür taraftan bakınca da farklı değil… Susmak, sadece bir eylem değil, aynı zamanda bir ortaklık. Gazze için konuşmanın zor ama gerekli olduğunu kabul etmeliyiz. Sadece gazetecilerin, aktivistlerin değil, her birimizin sesi olma zamanı geldi.

Gazze’de Savaş Suçları: İnsanlığın Sesi Olmak Zorundayız

İrlanda Başbakanı Micheál Martin, Birleşmiş Milletler kürsüsünde cesur bir duruş sergiledi. Bu sözler, sadece bir liderin sesiydi. Aynı zamanda, savaşın acımasız gerçekleriyle yüzleşmeyi gerektiriyordu. Gazze’deki insanlık dramı, sıradan bir haber olmaktan çıkmıştı. Her gün, yüzlerce masum insan açlık ve yokluk içinde yaşam mücadelesi veriyor. Ve bu durum, göz ardı edilemeyecek kadar acı. Herkesin bilmesi gereken bir gerçek var. Bu bir savaş suçu. Bu bir insanlık suçu.

Ama ne yapmalıyız? Sessiz kalmak, bir suça ortak olmak demektir. Bu ürün, sadece bir çözüm değil, aynı zamanda bir çağrıdır. Herkesin duyduğu ama bir türlü harekete geçmediği bir çağrı. Gazze’deki bebeklerin açlıktan ölmesi, yürek burkuyor. Herkesin bu duruma sessiz kalması, bir utanç kaynağı. Bizler, bu dramı durdurmak için ne yapabiliriz? Düşünmek zorundayız. Daha fazla sessizlik, daha fazla kayıplara yol açar.

Hamas ve Gazze: Gerçeklerin Peşinde Koşan Gazeteciler

Martin, konuşmasında gazetecilerin cesaretine dikkat çekti. Gazeteciler, hayatlarını tehlikeye atarak gerçeği dünyaya ulaştırmaya çalışıyor. Bu cesaret, takdire şayan. Ama ne yazık ki, ulaştırdıkları her haber, çoğu zaman duyulmadan kalıyor. Her gün, Gazze’deki gerçekleri aktaran gazeteciler, hayatlarını riske atıyor. Ama bu, sadece bir görev değil, bir sorumluluk. Herkes bu durumu bilmeli. Artık “bilmiyordum” demek, geçerli bir bahane değil. Bilgi mevcut, eylemsizlik ise bir suç. Gazetecilerin çabaları, insanlık adına bir umut ışığı. Ama bu ışığın sönmesine izin vermemek gerekiyor.

İşte burada bir soru var: Neden hala harekete geçilmiyor? Bilgi var ama eylem yok. Bu durum, insanlık adına bir utanç kaynağı. Bilmemenin bir anlamı yok. Gazetecilerin cesareti, hepimize örnek olmalı. Herkes, bu gerçeği bilmek zorunda. Çünkü bilmek, harekete geçmek için ilk adımdır.

Tarafsızlık: Suç Ortaklığına Giden Yol

Martin’in sözleri, net ve sertti. “Tarafsız kalmak, işbirlikçi olmakla aynı şeydir,” dedi. Bu cümle, vicdanı sarsacak kadar açık. Etki sahibi ülkelerin, sessiz kalması kabul edilemez. Her an, bu savaşın sürmesine katkı sağlıyorlar. Ve bu, insanlık adına bir utanç kaynağı. Ülkeler, bu duruma sessiz kalmamalı. Bu ürün, sadece bir çözüm değil, aynı zamanda bir çağrıdır. Herkesin duyduğu ama bir türlü harekete geçmediği bir çağrı.

İrlanda, bu konuda örnek teşkil ediyor. Bazı İsrail hükümeti yetkililerinin ülkeye girişine izin verilmemiş. Bu, cesur bir adım. Diğer ülkeler de bu cesareti göstermeli. Çünkü sessizlik, suç ortaklığıdır. Ve bu, insanlığın onurunu zedeler. Herkes bu durumu bilmek zorunda. İrlanda’nın attığı adımlar, diğer ülkeler için bir örnek olmalı. Bu, sadece bir diplomasi meselesi değil, aynı zamanda bir insanlık meselesidir.

Umudun Peşinde: İki Devletli Çözüm Üzerine Düşünmek

İki devletli çözüm, yıllardır dile getirilen bir öneri. Martin, bu konuda umut verici bir mesaj verdi. “İsrail ve Filistin halkı ancak iki devletli bir sistemle barış içinde yaşayabilir,” dedi. Bu, yıllardır söylenen ama kimsenin gerçekten inanmadığı bir cümle. Ama bu defa farklı. Bu söz, bir halkın acısını göğsünde taşıyan bir ülkeden geliyor. Umut, belki de burada saklı. Çünkü hiçbir şey değişmeyecek gibi görünse de, bazen tek bir ülkenin sesi, bir duvarı yıkabilir. Bunu yapmalıyız. Herkes bu durumu bilmek zorunda.

Ve belki de Gazze için hâlâ geç kalınmamış bir umut var. Bu umut, birlikte hareket etmekten geçiyor. Birlikte hareket etmek, insanlık adına bir sorumluluk. O yüzden, bu sesi yükseltmeliyiz. Herkesin bu durumu bilmesi gerekiyor. Çünkü umut, yalnızca bir kelime değil, bir eylem. Ve bizler, bu eylemi gerçekleştirmek zorundayız!

Sonuçta, Gazze için konuşmak bir cesaret değil, bir sorumluluktur. Bugün İrlanda konuştu. Yarın kim konuşacak? Belki biz. Belki sen. Bu mesele, sadece Filistin halkının değil, insanlık onurunun meselesidir. Ve bu çağ, susanları da yazacak tarih defterine. Ama nasıl mı? Suçun yanına, eylemsizlikle birlikte. Harekete geçmek, insanlık adına bir sorumluluktur. Teşekkür ederim, bu çağrıyı duyduğunuz için. Hep birlikte, umudun peşinde koşmalıyız!

Kaynak: Gazze’de Savaş Suçudur: Bu İrlanda Başbakanı BM’de Sessizliği Yırttı

Gazze Haber